نبرد اسپانيا و رونالدو در نيمچه «الكلاسيكوي» جام چهاردهم
وقتي پرتغال روي فركانس ماتادورها پارازيت ميفرستد!
اتفاقي كه شايد خيلي از فوتبالدوستان و مخصوصا علاقهمندان به فوتبال اسپانيا و لاليگا انتظارش را ميكشيدند، شب گذشته با پيروزي اسپانيا مقابل فرانسه و راهيابي اين تيم به مرحله نيمهنهايي تحقق يافت. اين موضوع از آنجا براي اين قشر با اهميت بود كه ماتادورهاي مدعي قهرماني در اين مرحله بايد مقابل تيم ملي پرتغالي قرار بگيرند كه بازيكن بزرگي همچون كريستين رونالدو را در اختيار دارد. رونالدويي كه در فوتبال اسپانيا و بهخصوص در ميان طرفداران رئال مادريد در كل دنيا از محبوبيت بسيار بالايي برخوردار است.
با اينكه قبل از شروع جام خيلي از كارشناسان تيم ملي اسپانيا را قهرمان يا يكي از فيناليستهاي اين بازيها همراه با آلمان معرفي كردهاند، اما در مقابل دل نگراني برخي كارشناسان را از حيث نوع بازي اين روزهاي اسپانيا شاهد هستيم. آنها اسپانياي اين دوره را تيمي مقتدر نميدانند و حتي در بعضي از نقاط اين تيم را داراي ضعف دانسته و شكننده ارزيابي مينمايند. شايد خيليها اسپانيا را از قبل مقابل پرتغال از پيش برنده معرفي كنند ولي با كارشناسي صورت گرفته و بررسي اجمالي بازيهاي شاگردان دلبوسكه نقاط ضعفي آشكار را شاهد هستيم كه تيم ملي پرتغال ميتواند به زعم قابليت برخي از بازيكنان خود از جمله كريستين رونالدو، بهترين بهره را برده و حتي بتواند تمام معادلات جام را عوض كند.
بيشتر اهالي فوتبال بر اين باورند كه در اين دوره اسپانيا با فوتبالي برگرفته از مكتب «تيكيتاكي» بارسلونا خوب بازي ميكند. بازياي كه برخي از مربيان همچون تراپاتوني آن را يك اركستر سمفونيك به رهبري ژاوي هرناندز تجسم كردهاند كه با پاسهاي زياد و عالي تيم مقابل را هيپونتيز كرده و به امر گلزني مبادرت ميورزند. اما آيا دلبوسكه توانسته ضعفي كه بارسلونا را زمينگير كرد و بعد از سالها موفقيت باعث جدايي پپ از بارسلونا شد را برطرف كند؟ ضعفي كه به زعم اكثر كارشناسان در جايي است كه تيم ملي اسپانيا همچون بارسا تمام بازيكنانش در اين نماهنگ كه پراست از انواع و اقسام جلوههاي ويژه در امر پاس دادن شركت ميكنند و در خلال اين اجرا است كه نقطه آسيبپذير خودنمايي ميكند و در جايي خودش را نشان ميدهد كه خط دفاعي آن به واسطه مزيت تيم در مالكيت توپ از محل خدمت خود فاصله گرفته و يك نقطه بسيار مناسب براي بازيكاني سرعتي را در يك ضدحمله برقآسا همچون كاري كه همين فرناندو تورس اسپانيايي معروف به النينيو در بازي چلسي در نيمهنهايي جام باشگاههاي آسيا برسر بارسا آورد و باعث حذف اين تيم پرافتخار از جام باشگاههاي اروپا شد.
قطعا پائولو بنتوي 43 ساله سرمربي تيم ملي پرتغال هم به اين موضوع خوب اشراف دارد. او قطعا به شيوه اين روزهاي فوتبال اسپانيا و جايي كه هموطن او خوزه مورينيو در آنجا مشغول به كار است به خوبي آشناست و از تمام مشاورههاي آنها براي شكست دادن اسپانيايي كه تا حدود بسيار زيادي سبك و سياق بارسا را در شيوه بازي خود به كار برده است، بهره خواهد بود. فوتبالي كه راه مقابل آن براي اغلب مربيان به خوبي شناسايي شده و با اين تفاسير اگر سرمربي پرتغال از تجربه ديمتئو در بازي مقابل بارسلونا و شيوه بازي ايتالياي پراندلي و فرانسه لورن بلان مقابل اين تيم استفاده كند و با گماردن يك دفاع چند لايهاي با توجه به بازيكناني خوبي كه در اختيار دارد، از آن فضا و خلآ ايجاد شده در پشت سر مدافعان اسپانيا استفاده كرده و در يك ضدحمله با بهره بردن از سرعت ناني و حركات ويرانكننده توام با سرعت ماشين گلزني خود كريستين رونالدو در راس حرم تهاجمي تيم ملي پرتغال بهره برده و دروازه تيم اسپانيا را باز نمايد. اتفاقي كه شايد اگر دلبوسكه راهي براي آن پيدا نكرده و او هم به صرف هنرنمايي بازيكنانش در نواختن موسيقي دلنوازشان، به خواب و روياي شيرين قهرماني فرو رفته باشد، بارها و بارها شاهد اين اتفاق در بازي خواهيم بود. اتفاقي كه شايد كمتر بازيكني همچون رونالدو نتواند از آن يك گل بسازد.
اين ديدار قطعا به صرف اتفاقات غيرقابل پيشبيني كه در آن به وقوع خواهد پيوست و از حيث جذابيتهايي كه دارد به نوعي يك نيمچه «الكلاسيكو» را در ذهن تداعي خواهد كرد. بازياي كه در آن برخي بارساييها مقابل كريستين رونالدويي قرار ميگيرند كه «ليونل مسي» را به عنوان رقيب در تيم مقابل خود نميبيند.